ریش و سبیل

نوشته شده در دوشنبه ششم آبان 1387 ساعت 23:20 شماره پست: 21

بسم الله الرحمن الرحیم

کتاب «الکافي» از کتاب های بسیار مهم و معتبر حدیثی شیعه است .

این کتاب شامل سه بخش عمده است :

1-اصول کافی (که قابل استفاده برای عموم است و همراه با ترجمه ی فارسی به صورت شش جلدی چاپ می شود )

2-فروع کافی (مورد استفاده ی فقهاء برای استنباط احکام شرعی می باشد )

3-روضه ی کافی (این بخش هم در یک جلد قابل استفاده برای عموم است )

اما همه ی کتاب «الکافي» به صورت هشت جلدی و عربی می باشد .

دو جلد اول همان اصول کافی است .

یک جلد آخر نیز همان روضه کافی است .

و پنج جلد وسط ، فروع کافی می باشد .

________________________________________

ما در اینجا احادیثی را آورده ایم که در رابطه با سبیل و ریش می باشد و در کتاب «الکافي» و در بابی که برای همین موضوع باز شده است ، جمع آوری شده .

و قابل ذکر است که در مورد مستحبات در صورت ثابت نشدن استحباب می توان رجاءً انجام داد .

اما در واجبات و محرمات باید شرعاً ثابت شود یعنی یا خود انسان مجتهد باشد یا عمل به احتیاط نماید و یا از مجتهد جامع الشرایط تقلید کند .

1- راوی می گوید امام صادق علیه السلام را دیدم که موهای دو طرف ریششان (و شاید مو های بالا و پایین دهان) را می گرفتند و نیز موهای زیر چانه شان را (زیر فک) .

2- امام صادق علیه السلام می فرمایند آنچه از ریش بیشتر از یک مشت دست باشد در آتش است .

3- امام صادق علیه السلام درباره ی اندازه ی ریش می فرمایند با دستت یک مشت از ریش را می گیری (بگیر) و زیادی را می چینی (بچین) .

4- راوی می گوید به تحقیق دیدم امام باقر علیه السلام ریشش را کوتاه کرده بود .

5- راوی می گوید به تحقیق دیدم حجّام محاسن امام باقر علیه السلام را کوتاه می کند ، آن حضرت فرمودند گردش کن .

6- امام صادق علیه السلام فرمودند که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلّم فرمودند حقیقتاً یکی از مستحبات (سنت پیامبر) این است که سبیل (آنچه در آب فرو می رود) را بگیری تا به خط لب برسد .

7-راوی از اما کاظم درباره ی چیدن سبیل سوال می کند که آیا یکی از مستحبات است ؟ آن حضرت می فرمایند بله .

8- در نزد امام صادق علیه السلام درباره ی سبیل گرفتن سوال می شود آن حضرت می فرمایند نُشره است (یعنی وسوسه شیطان را می برد) و از مستحبات است .

9- راوی می گوید که دید امام صادق علیه السلام شاربش (سبیل) را از ته گرفت تا به ته مو چسباندش .

10- امام صادق علیه السلام فرمودند آنچه از یک مشت بیشتر باشد در آتش است (یعنی ریش بلند تر از یک مشت) .

11- امام صادق علیه السلام فرمودند که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلّم فرمودند هیچ یک از شما سبیلش را دراز نگذارد پس به درستی که شیطان آنجا را پناهگاه قرار داده در آن پنهان می شود .

12- امام صادق علیه السلام می فرماید که مردی ریش دراز از کنار پیامبر صلی الله علیه و آله و سلّم می گذشت ، آن حضرت فرمودند چه ضرری داشت برای این ، اگر مقداری از ریشش را اصلاح می کرد ، این سخن پیامبر صلی الله علیه و آله و سلّم به آن مرد رسید در نتیجه ریشش را اصلاح کرد سپس نزد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلّم رفت ، تا آن حضرت او را دیدند فرمودند این گونه انجام دهید .

قابل توجه است که ما موافق با علامه مجلسی -رحمه الله- شارب را سبیل ترجمه کردیم .

معانی مرتبطی که شارب در آن استعمال می شود :

شارب=موهای بالا و پایین دهان (دور دهان) .

شارب=سبیل .

شارب=مقداری از سبیل که روی لب بال می آید .

معنی دیگر شارب که در اینجا مراد نیست نوشنده می باشد .

در پایان نمونه ای از عکس یک عالم و عارف شیعه

یعنی شهید محراب حضرت آیت الله سید عبد الحسین دستغیب شیرازی را برای شما در وبلاگ قرار می دهم

________________________________________

الكافي ج : 6 ص : 486 بَابُ اللِّحْيَةِ وَ الشَّارِبِ

1- عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ الْمُثَنَّى عَنْ سَدِيرٍ الصَّيْرَفِيِّ قَالَ رَأَيْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع يَأْخُذُ عَارِضَيْهِ (1) وَ يُبَطِّنُ لِحْيَتَهُ (2)

2- الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ أَبِي حَمَّادٍ جَمِيعاً عَنِ الْوَشَّاءِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عَائِذٍ عَنْ أَبِي خَدِيجَةَ عَنْ مُعَلَّى بْنِ خُنَيْسٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع‏

الكافي ج : 6 ص : 487

قَالَ مَا زَادَ مِنَ اللِّحْيَةِ عَنِ الْقَبْضَةِ فَهُوَ فِي النَّارِ

3- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ سَعْدٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِي قَدْرِ اللِّحْيَةِ قَالَ تَقْبِضُ بِيَدِكَ عَلَى اللِّحْيَةِ وَ تَجُزُّ مَا فَضَلَ

4- عَنْهُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ عَنِ الْحَسَنِ الزَّيَّاتِ قَالَ رَأَيْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع قَدْ خَفَّفَ لِحْيَتَهُ

5- عَنْهُ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّضْرِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْخَزَّازِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ رَأَيْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ص وَ الْحَجَّامُ يَأْخُذُ مِنْ لِحْيَتِهِ فَقَالَ دَوِّرْهَا

6- عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّوْفَلِيِّ عَنِ السَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِنَّ مِنَ السُّنَّةِ أَنْ تَأْخُذَ مِنَ الشَّارِبِ حَتَّى يَبْلُغَ الْإِطَارَ (3)

7- مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنِ الْعَمْرَكِيِّ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَخِيهِ أَبِي الْحَسَنِ ع قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ قَصِّ الشَّارِبِ أَ مِنَ السُّنَّةِ قَالَ نَعَمْ

8- مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَمَّنْ ذَكَرَهُ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ ذَكَرْنَا الْأَخْذَ مِنَ الشَّارِبِ فَقَالَ نُشْرَةٌ (4) وَ هُوَ مِنَ السُّنَّةِ

9- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ أَنَّهُ رَأَى أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع أَحْفَى شَارِبَهُ حَتَّى أَلْصَقَهُ بِالْعَسِيبِ (5)

10- عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ عَمَّنْ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَا زَادَ عَلَى الْقَبْضَةِ فَفِي النَّارِ يَعْنِي اللِّحْيَةَ

11- عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّوْفَلِيِّ عَنِ السَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع‏

الكافي ج : 6 ص : 488

قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَا يُطَوِّلَنَّ أَحَدُكُمْ شَارِبَهُ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَتَّخِذُهُ مَخْبَأً يَسْتَتِرُ بِهِ

12- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنِ الدِّهْقَانِ عَنْ دُرُسْتَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَرَّ بِالنَّبِيِّ ص رَجُلٌ طَوِيلُ اللِّحْيَةِ فَقَالَ مَا كَانَ عَلَى هَذَا لَوْ هَيَّأَ (6) مِنْ لِحْيَتِهِ فَبَلَغَ ذَلِكَ الرَّجُلَ فَهَيَّأَ لِحْيَتَهُ بَيْنَ اللِّحْيَتَيْنِ ثُمَّ

دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ ص فَلَمَّا رَآهُ قَالَ هَكَذَا فَافْعَلُوا

________________________________________

 

(1) العارض‏

من اللحية: ما ينبت على عرض اللحى فوق الذقن.(کتاب العین)

(2) قال شمر: معنى يُبَطِّن‏

لحيتَه أَي يأْخذ الشَّعَر من تحت الحَنَك و الذَّقَنِ، و الله أَعلم.(لسان العرب)

(3)و إِطارُ

الشَّفَةِ: ما يَفْصِلُ بينها و بين شعرات الشارب، و هما إِطارانِ.

و إِطارُ الحافر: ما أَحاط بالأَشْعَرِ، و كلُّ شي‏ء أَحاط بشي‏ء، فهو إِطارٌ

له؛ و منه صفة شعر عليّ: إِنما كان له إِطارٌ أَي شعر محيط برأْسه و وسطُه أَصلَعُ. (لسان العرب)

(4)و النُّشرةُ

: رُقْيَة يُعالَج بها المجنون و المرِيض تُنَشَّر عليه تَنْشِيراً، و قد نَشَّر عنه، قال: و ربما قالوا للإِنسان المهزول الهالكِ: كأَنه نُشْرة. (لسان العرب)

(5)و العَسِيبُ‏

و العَسِيبةُ: عَظْمُ الذَّنَب، و قيل: مُسْتَدَقُّهُ، و قيل: مَنْبِتُ الشَّعَرِ منه، و قيل: عَسِيبُ الذَّنَبِ مَنْبِتُه مِنَ الجِلْدِ و العظم. (لسان العرب)

(6)و هَيَّأَ

الأَمرَ تَهْيِئةً و تَهْيئاً: أَصْلحه فهو مُهَيَّأٌ. (لسان العرب)

________________________________________

منبع مطالب عربی : نرم افزار جامع الأحادیث