ازاله فضلات و كثافات بدن
سزاوار بنده مؤمن آن است كه: بدن خود را از چرك و رشح و فضلاتى كه نجسهستند نيز پاك نمايد.
مثل اينكه: سر را بتراشد و موى بينى و شارب و زيادتى محاسن رابچيند. و موى زهار و زير بغل و
ساير موهاى زايده اعضا را به نوره زايل سازد. وناخنهاى پا و دست را بگيرد. و در هر جمعه گرفتن آنها
سنت است.
و وارد شده است كه: «هيچ چيز، روزى را چنان فراخ نمىكند كه چيدن ناخن وگرفتن شارب در روز
جمعه» . (7)
و بايد آنچه از چرك و شپس كه در موى سر و ريش جمع مىشود به شستن و شانهكردن زايل
سازد. و سنت است كه: چون شانه كرد، شانه را بر روى سينه خود بكشد كهغم را زايل مىكند.
و آنچه از چرك، كه در گوش جمع مىشود پاك سازد.و چركدندان و دهن را به مضمضه و مسواك
ازاله كند.و رطوباتى كه در بينى مجتمع مىگرددبه استنشاق دفع نمايد.و آنچه در دستحاصل
مىشود به شستن زايل سازد.
و آنچه در بدن حاصل مىشود از رطوبات عرق و غبار خارجى، به حمام، آنها راپاك نمايد.
و در حمام، آداب ظاهريه را كه در كتب فقهيه مذكور است مراعات نمايد.و بهحرارت حمام، متذكر
حرارت آتش جهنم گردد.و حبس يك ساعت در آب گرم راتفكر كرده حبس در جهنم را بر آن قياس
نمايد.
حضرت امام جعفر صادق - عليه السلام - فرمود كه: «چون داخل خانه سوم حماممىشوى كه خزانه
به آن باشد مكرر تا وقتبيرون آمدن بگو: «نعوذ بالله من النار و نسئله الجنة» . (8)
خلاصه كلام اينكه: عاقل بايد لحظهاى از فكر آخرت غافل نگردد، زيرا عاقبت،سر و كار او به آنجاست.
پس بايد به هر چه نظر مىافكند از آب يا آتش يا غير اينها پند از وى بگيرد و عبرتى بردارد.و نظر هر
كسى در هر چيزى به حسب همت اوست.
________________________________________________
7. كافى، ج 3، ص 418، ح 5
8. بحار الانوار، ج 76، ص 70، ح 3.
__________________________________________________________
از كتاب : معراج السعادة
مؤ لف : عالم ربانى ملا احمد نراقى (قدس سره)
+ نوشته شده در جمعه 6 دي1387ساعت 1:35 توسط م سنجر